فرانسه؛ مبارزه با اسلام افراطی یا مداخله گرایی در دین؟

تهران- ایرنا- تصویب پیش نویس قانونی علیه آنچه شکاف اندازی اسلام گرایانه در فرانسه توصیف می گردد، علیرغم عنوان به ظاهر توجیه پذیر خود، به نظر می رسد آغازی برای اقدام تازه فرانسه علیه اسلام و مسلمانان است.

به گزارش روز دوشنبه ایرنا، اقدام فرانسه در تصویب پیش نویس «قانون علیه شکاف اندازی اسلام گرایانه»، اگرچه عنوانی فریبنده داشته و افکار عمومی را با جملاتی چون ممانعت از شکاف اندازی اجتماعی اسلام گرایان افراطی، آماده پذیرش آن می‌سازد، اما در بلند مدت، مجوزی در اختیار دولت قرار خواهد داد تا از این پس آشکارا اسلام و مسلمانان را در این کشور در محدودیت‌های گسترده‌ای قرار دهند.

روزنامه فرانسوی لوپاریزین به نقل از «ژرارد درمنن»، وزیر کشور فرانسه اعلام کرد که قصد دارد ۷۶ مسجد این کشور را که مظنون به شکاف اندازی هستند، تحت کنترل در آورد. از این تعداد، ۱۶ مسجد در پاریس و مابقی در سایر نقاط فرانسه واقع شده‌اند.

نفرت و کینه فرانسه علیه اسلام که گاه از قلم افرادی چون «برنارد روژیه»، استاد کرسی فرهنگ و تمدن عرب در دانشگاه سوربن پاریس در کتاب «سرزمین های تصاحب شده از سوی اسلام گرایی» (Les territoires conquis de l'islamisme) بیرون آمده و گاه در سخنان سیاسیون تندرویی چون «مرین لوپن» تجلی می‌یابد، چندی است در ماجرای «شارلی ابدو» و انتشار کاریکاتورهای توهین آمیز علیه پیامبر اسلام و اکنون تصویب «قانون علیه شکاف اندازی اسلام گرایی»، رنگ و بوی جدیدتری به خود گرفته است.

«مرین لوپن»، سیاستمدار زن و رهبر جبهه ملی فرانسه از سال ۲۰۱۱ که سابقه نامزدی ریاست جمهوری فرانسه در سال ۲۰۱۷ میلادی را نیز در کارنامه خود دارد، در توئیتی بیان کرد: بهتر است «قانونی علیه اسلام گرایی» تصویب شود. در واقع لوپن با انتخاب چنین عنوان کلی‌تری نسبت به قانون فوق که محدود به شکاف اندازی است، قصد دارد دامنه نفوذ دولت فرانسه نسبت به اسلام را گسترده‌تر سازد.

بدون تردید افراط گرایی در هر دین و مسلکی مذموم بوده و اساساً اسلام دین افراط و تفریط نیست. دفاع تمام قد و ناشیانه چندی پیش «امانوئل مکرون» از اقدام نشریه شارلی ابدو به بهانه دفاع از ارزش‌های جمهوری و دفاع از «آزادی بیان» که جنجال‌های گسترده‌ای علیه این کشور در سراسر جهان اسلام برانگیخت، قرائت تنگ نظرانه ای از این عنوان حقوق بشری بود که منویات قلبی مقامات فرانسه در قبال اسلام و نگاه اسلام ستیزانه آنها را بیش از پیش آشکار ساخت.

تعطیلی مساجد در فرانسه؛ نقض آشکار آزادی دین و مذهب

اعلامیه حقوق بشر و شهروندی فرانسه، ۱۷۸۹، که فرانسه خود یکی از مدعیان استناد به آن بوده و آن را به عنوان یکی از نخستین اسناد حقوق بشری در جهان معرفی می‌کند، در ماده (۱۰) خود بیان می‌دارد: «هیچ کس را نمی‌توان به دلیل نظرات و به ویژه عقاید دینی اش مورد آزار و اذیت قرار داد، مشروط بر آنکه ابراز آن عقاید نظم عمومی قانونی را مختل نکند».

اعلامیه جهانی حقوق بشر، ۱۹۴۸ نیز در ماده (۱۸) خود چنین تاکید کرده است: «هرکس دارای حق آزادی فکر و ضمیر و دین است. لازمه این حق آن است که هر کس خواه به تنهایی یا با دیگران علنی یا خصوصی از راه تعلیم و پیگیری و ممارست، یا از طریق شعائر و انجام مراسم دینی، بتواند آزادانه، دین و اعتقادات خود را ابراز کند.».

همچنین ماده (۱۸) میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی، ۱۹۶۶ اشعار می‌دارد:

۱. هر کس حق آزادی فکر و وجدان و مذهب دارد. این حق شامل آزادی داشتن یا قبول یک مذهب یا معتقدات به انتخاب خود، همچنین آزادی ابراز مذهب یا اعتقادات خود، خواه بطور فردی یا جماعت خواه بطور علنی یا در خفا در عبادات و اجرای آداب و اعمال و تعلیمات مذهبی می‌باشد.

۲. هیچکس نباید مورد اکراهی واقع شود که به آزادی او در داشتن یا قبول یک مذهب یا معتقدات به انتخاب خودش لطمه واردآورد.

۳. آزادی ابراز مذهب یا معتقدات را نمی‌توان تابع محدودیت‌هایی نمود مگر آنچه منحصراً به موجب قانون پیش‌بینی شده و برای حمایت از امنیت، نظم، سلامت یا اخلاق عمومی یا حقوق و آزادی‌های اساسی دیگران ضرورت داشته باشد.

۴. دولتهای طرف این میثاق متعهد می‌شوند که آزادی والدین و برحسب مورد سرپرستان قانونی کودکان را در تأمین آموزش مذهبی و اخلاقی کودکان مطابق معتقدات خودشان محترم بشمارند.

ماده (۹) کنوانسیون اروپایی حقوق بشر و آزادی‌های بنیادین، ۱۹۵۰ نیز صراحتاً بیان کرده است:

١-هر کس از آزادی نظر، عقیده و مذهب برخوردار است؛ این حق آزادی تغییر مذهب یا اعتقادات شخصی وی چه به تنهایی یا به صورت دسته‌جمعی همراه با دیگران، در حضور دیگران یا به صورت خصوصی، و آزادی اجرای شعائر دینی یا عقیدتی به صورت‌های پرستش، آموزش، انجام و نظارت بر آنها را شامل می‌شود.

٢-آزادی اجرای شعائر دینی یا اعتقادات فردی تنها در مواردی که توسط قانون مقرر شده و در یک جامعه‌ی مردم‌سالار برای حفاظت از ایمنی و نظم عمومی، سلامتی یا اخلاقیات یا حمایت از حقوق و آزادی‌های سایر افراد جامعه ضروری هستند، محدودیت‌های را در بر می‌گیرند.

خلق واژه شکاف اندازی اسلام گرایانه و آغاز محدودیت‌های گسترده علیه مساجد در فرانسه که تا کنون هیچ خطری از جانب آنها برای نظم عمومی یا اخلاقیات فرانسه وجود نداشته، چیزی جز نقض آشکار همان حقوق بشری است که خود فرانسه داعیه دفاع از آن را دارد؟

فرانسه با ابتنای بر چه گزارشات متقن و ادله توجیه پذیری قصد نفوذ و دخالت در مساجد را دارد؟ سوء استفاده از الفاظ حقوق بشری و برخوردهای سلیقه‌ای و دوگانه کشورهای غربی نسبت به حقوق بشر گرچه امر جدیدی نیست و در سال‌های گذشته نیز همواره نسبت به اصول و موازین حقوق بین الملل سیاست‌های تبعیض آمیز و تفاسیر یکجانبه وجود داشته است، اما در درازمدت گریبانگیر همین کشورهایی می‌شود که آن را عالمانه و عامدانه نقض می‌نمایند.

سرخط اخبار جهان

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha