۱۵ تیر ۱۳۹۸، ۱۵:۰۳
کد خبرنگار: 1931
کد خبر: 83382899
T T
۰ نفر

برچسب‌ها

پروندهٔ خبری

پایان ضرب الاجل ایران، بقا یا فنای برجام
سخنگوی حزب کارگزاران سازندگی

تهران- ایرنا- «ساعت‌های پایانی ضرب‌الاجل ایران به طرف‌های باقی‌مانده برجام»، «غنی‌سازی بدون محدودیت و به مقدار نیاز؛ فعال کردن رآکتور سابق اراک؛ ایران کوتاه نمی‌آید»، «آشنایی با جانشین احتمالی موگرینی؛ جوزپ بورل چه نگاهی به ایران دارد؟» و «بازگشت کارت سوخت؛ سناریوهای مختلف دولت برای «قیمت بنزین» » از جمله مهمترین عناوین گزارش های رصد شده از تارنماهای خبری داخل، در طول ۷۲ ساعت گذشته است.

گروه اطلاع رسانی بنابه رسالت خبری ایرنا، به عنوان خبرگزاری رسمی نظام، دولت و مردم، به منظور ایجاد پل ارتباطی در مسیر گسترش آگاهی سازی، با مروری بر برجسته ترین گزارش های پایگاه های خبری داخلی در طول سه شبانه روز گذشته، گزیده ای از این گزارش ها را انتخاب و منعکس کرده است.

ساعت‌های پایانی ضرب‌الاجل ایران به طرف‌های باقی‌مانده برجام

وبگاه خبری «خبرآنلاین» در این گزارش آورده است: ساعاتی تا پایان ضرب الاجل ایران به غرب نمانده است. لحظاتی که یادآور روزهای دلهره آور هتل کوبورگ سوئیس است. شبی که قرار بود با طلوع صبح، وزیر خارجه کشورمان خبر از یک توافق جهانی که پس از ۱۳ سال مذاکره به دست آمده بود بدهد، که نامش برجام بود.

امروز به پایان این ضرب الاجل رسیده ایم. آمریکا در واکنش به افزایش ذخایر اورانیوم غنی سازی شده، به سبک دزدان دریای نفتکش ایران را در تنگه جبل الطارق توقیف کرد و در پی آن خواستار نشست فوری شورای حکام در آژانس بین المللی انرژی اتمی شد. این در حالی است که هفته گذشته، یوکیا آمانو در جلسه دوره ای این سازمان راستی آزمایی ایران را بار دیگر مورد تایید قرار داد و گفت ایران برجام را نقض نکرده است.

همچنین روز ۱۰ تیرماه سال جاری که دکتر محمدجواد ظریف افزایش ذخایر اورانیوم غنی شده را به ۳۰۰ کیلو گرم مورد تائید قرار داد، آژانس در واکنش به این اقدام بازهم نقض برجام را تایید نکرد.

اداره کل رسانه های خارجی به نقل از روزنامه تاگس سایتونگ آلمان در آستانه پایان ضرب الاجل ایران خطاب به مقامات عالی کشورش نوشت: جهان شاهد شکست آرام آرام توافق ایران بوده است. هنگامی که آمریکا بیش از یک سال پیش از توافق خارج شد و تحریم های جدید علیه ایران اعمال کرد، آشکار بود که در نهایت چه خواهد شد. با وجود این، اروپایی ها ماه ها تلاش کردند تا تاثیر تحریم ها را کاهش داده و ایران را در توافق حفظ کنند. اما اتحادیه اروپا از نظر اقتصادی و سیاسی برای چنین کاری بیش از حد ضعیف است.

آلمان و شرکای اروپایی آن، فقط به این علت که یک بار شکست خورده اند، نباید اکنون از تلاش دست بکشند. حامیان این توافق با ماموریت جدیدی مواجه هستند که این بار شانس بیشتری برای موفقیت دارد: آنها باید از وقوع بدترین حالت جلوگیری کنند.

بدترین حالت چگونه خواهد بود؟ ایران اورانیوم با غنای بیشتری تولید خواهد کرد و از پیمان منع گسترش تسلیحات هسته ای خارج خواهد شد. عربستان سعودی به نوبه خود یک بمب اتمی فراهم خواهد کرد. تنش های موجود در منطقه تشدید شده و احتمال اینکه خاورمیانه درگیر جنگ بعدی شود هر روز بیشتر خواهد شد.

اما وقوع چنین آینده ای حتمی نیست. امکان رخ دادن بهترین سناریو نیز وجود دارد: ایران به غنی سازی اورانیوم ادامه نداده و با انجام تعهدات اروپایی‌ها همان طور که اعلام شده بار دیگر به سطح تعهدات سابق خود بر اساس برجام بر می‌گردد. فعالیت‌های ایران و کاهش تعهدات فعلی برای رساندن پیام و هشداری به طرف‌هایی اروپایی بوده است و ایران در طی سالهای گذشته همواره بر اساس گزارش‌های آژانس به تعهدات خود بر اساس برجام پایبند بوده است.

غنی‌سازی بدون محدودیت و به مقدار نیاز؛ فعال کردن رآکتور سابق اراک؛ ایران کوتاه نمی‌آید

پایگاه خبری «تابناک» با اشاره به اهداف ایران در آغاز گام دوم کاهش تعهدات هسته‌ای از ۱۶ تیرماه؛ در این گزارش آورده است: حجت الاسلام «حسن روحانی» در جلسه روز چهارشنبه هیأت و در حالی که تنها چهار روز تا پایان مهلت شصت روزه ایران به طرف‌های برجام مانده بود، گفت: از شانزدهم تیر سطح غنی سازی ایران دیگر ۳.۶۷ خواهد بود، بلکه اقدام بعدی را انجام می‌دهیم. وی با انتقاد از عملکرد طرف اروپایی برجام در عمل به تعهدات خود تصریح کرد: از شانزدهم تیر، ما اقدام بعدی را انجام می‌دهیم. اگر می‌خواهید اظهار تاسف کنید، از همین الان اظهار تأسف کنید و اگر بناست بیانیه بدهید، از همین حالا بدهید.

ایران در گام اول کاهش تعهدات هسته ایش خطاب به طرف های مقابل اعلام کرد که مطابق با اختیاراتی که در برجام دارد، از ۱۸ اردیبهشت دیگری تعهدی برای نگهداری ۳۰۰ کیلوگرم اورنیوم غنی سازی شده ۳.۶۷ درصد برای خود قائل نیست و میزان ذخایرش در این حوزه را افزایش خواهد داد. همچنین اعلام کرده بود که در تولید آب سنگین به ۱۳۰ تن تعهدی ندارد و بعد از این رویکرد متفاوتی در این حوزه ها خواهد داشت، حالا باتوجه به اینکه در مهلت ۶۰ روزه تعیین شده عملاً شاهد برداشته شدن گام های عملی از سوی طرفین برجام نبودیم، ایران از روز یکشنبه ۱۶ تیرماه گام دوم کاهش تعهدات هسته ایش را خواهد برداشت.

رئیس جمهور روز چهارشنبه سخنی از آغاز غنی سازی ۲۰ درصد توسط ایران به میان نیاورد، بلکه تأکید کرد که از ۱۶ تیر تعهد درخصوص میزان سطح غنی سازی را کنار می‌گذاریم و آن را به هر مقدار که دلمان خواست و براساس نیاز و ضرورتمان بالا خواهیم برد. از این سخن می توان این گونه برداشت کرد که ایران در کاهش تعهدات برجامی بسیار مصمم است و حتی بنا به ضرورت و نیاز که به نظر می رسد البته فعلاً نیازی به بیش از ۲۰ درصد نخواهد بود، اما متناسب با توان دانمشندان هسته ای جمهوری اسلامی حتی می تواند در صورت نیاز به غنی سازی بیش از ۲۰ درصد هم بپردازد.

جمهوری اسلامی ایران مطابق با بندهای ۲۶، ۳۶ برجام گام اول کاهش تعهدات هسته‌ایش را از ۱۸ اردیبهشت ماه برداشت و اگر جمهوری اسلامی تا دو روز دیگر شاهد اقدام عملی از سوی طرفین برجامی نباشد، به سراغ کاهش تعهدات هسته‌ای خود در گام دوم می‌رود و احتمالاً دو یا سه مورد از تعهدات هسته‌ای خود در برجام را علاوه بر آغاز غنی سازی ۳.۶۷ درصد و تولید و انبار آب سنگین بیش از ۱۳۰ تن که در گام اول به سراغ آن رفت، محقق خواهد ساخت.

همانطور که بارها مقامات کشورمان گفته اند، ایران علاوه بر مباحث هسته‌ای و تعهدات برجامی اش همکاری‌های زیادی با اروپایی‌ها در حوزه‌هایی مثل مبارزه با مواد مخدر و مهاجران و مسائلی از این دست دارد که عدم پایبندی اروپا به تعهداتش می‌تواند باعث شود ایران دیگر نتواند به این همکاری‌ها ادامه بدهد. اما از حیث مباحث فنی موضوعاتی نظیر نصب سانتریفیوژهای IR ۲ M. و IR ۴ در نطنز، فک پلمب از قرص‌های سوخت راکتور قبلی اراک و کنار گذاشتن تعهد برای بازطراحی راکتور آب سنگین اراک و عدم تعهد برای برگشت نکردن به راکتور قبلی می‌تواند در کنار رساندن سطح غنی سازی به ۲۰ درصد قرار بگیرد.

آنچنان که می توان از سخنان اخیر رئیس جمهور برداشت کرد، ایران پس از پایان مهلت شصت روزه طرف های برجام به سراغ دو گزینه قطعی خواهد رفت که اولین مورد این است که ایران از ۱۶ تیر تعهد درخصوص میزان سطح غنی سازی را کنار می‌گذارد و آنر ا به هر مقدار که نیاز و ضرورت باشد، بالا خواهد برد. این گزینه قطعی و جدی است که ایران توان فنی آن را دارد و در راستای اختیاراتی که در برجام پیدا کرده است، می تواند از آن به عنوان یکی از قدم های کاهش تعهدات برجامی بهره بگیرد.

اما موضوع دوم این بود که آنها باید بدانند که از ۱۶ تیر به بعد رآکتور اراک به شرایط سابق بازمی‌گردد؛ یعنی به شرایطی که به قول آنها گفته اند «خطرناک است و می‌تواند پولوتونیوم تولید کند» رئیس جمهور تنها در این فرصت کم، یک راه را برای اجتناب ایران از این گزینه عنوان کرده و گفته: «مگر آنکه شما در خصوص راکتور اراک به تمام تعهدات خود عمل کنید.»

ایران از حیث بازگرداندن راکتور اراک به شرایط قبل از برجام، امکانات لازم و شرایط فنی مورد نیاز را دارد، چون مطابق با توضیحات رئیس و سخنگوی سازمان انرژی اتمی کشورمان، ایران پیشتر لوله‌های مورد نیاز برای فعال کردن کالندریای راکتور هسته‌ای اراک را خریداری کرده و اگر طرف‌های برجام به تعهدات خود عمل نکنند، ایران با خارج کردن لوله‌هایی که درون آن سیمان ریخته شده و جایگزینی لوله‌های جدید خریداری شده، می‌تواند بار دیگر راکتور اراک را با شرایط قبل از برجام که طرف های غربی نسبت به توان تولید پولوتونیم این راکتور ابراز نگرانی کرده اند، دارد.

با این تعاریف و مطابق با آنچه می توان از سخنان رئیس جمهور و مقامات تصمیم گیر کشور در این زمینه برداشت کرد، ایران در آغاز گام دوم کاهش تعهدات هسته‌ای از ۱۶ تیرماه پس از عدم تعهد به تولید آب سنگین بیش از ۱۳۰ تن و نگهداری بیش ۳۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی سازی شده ۳.۶۷، به سمت غنی‌سازی حداقل ۲۰ درصدی و بنا به آنچه رئیس شورای عالی امنیت ملی گفته به هر مقدار که نیاز و ضرورت باشد و فعال کردن رآکتور سابق اراک خواهد رفت و شاید علاوه بر این دو گزینه، موضوعات دیگری نظیر نصب سانتریفیوژهای IR ۲ M. و IR ۴ در نطنز، فک پلمب از قرص‌های سوخت راکتور قبلی اراک را در برنامه داشته باشد. تا ۱۶ تیر منتظر بمانید، در صورت عدم انجام اقدام عملی از سوی طرف های برجام، شاهد برداشتن گام دوم کاهش تعهدات هسته ایران خواهید بود.

آشنایی با جانشین احتمالی موگرینی؛ جوزپ بورل چه نگاهی به ایران دارد؟

وب سایت خبری «عصر ایران» در گزارشی آورده است: مواضع سیاسی جوزپ بورل جدی‌تراز نگاه سیاسی فدریکا موگرینی در قبال برجام و البته نگاه تقابلی شدیدتر نسبت به سیاست‌های یکجانبه آمریکا است. رئیس جدید دستگاه سیاست خارجی اتحادیه اروپا نظری مشابه محمدجواد ظریف درباره نسبت میان ظرفیت‌ها و اعمال این اتحادیه دارد.

نگاه به ایران

بورل اما یکی از معدود سیاستمداران اروپایی است که نگاه ویژه‌ای به ایران داشته است. او در بهمن سال گذشته و ۴۰ سالگی انقلاب ۵۷، در رشته توییتی به دست‌آوردهای انقلاب ایران و جمهوری اسلامی پرداخت. او در این رشته توییت هفت‌موردی ابتدا اطلاعاتی در خصوص ایران ارائه می‌دهد و می‌نویسد:

«امروز چهلمین سالگرد انقلاب ایران است. این قدرت منطقه‌ای در طول زمان تغییرات بسیاری کرده است. میزان سواد در سال ۱۹۷۶ و پیش از انقلاب ۳۵ درصد بوده است، اما امروز به ۸۴ درصد رسیده است. در سال ۱۹۸۰ سهم زنان در دانشگاه‌های ایران تنها ۵ درصد بود درحالی که امروز به ۴۷ درصد رسیده است.»

این سیاستمدار کارکشته اروپایی همچنین در ادامه رشته توییت خود به توان، قدرت و نفوذ ایران در خاورمیانه و اختلافات میان ریاض و تهران اشاره کرده بود و در پایان نوشت: «ایران می‌تواند تحریم‌ها را تحمل کند، در صورتی که ترامپ یک دوره‌ای باشد. اما اگر او در سال ۲۰۲۰ باز هم پیروز انتخابات ریاست جمهوری شود، آن‌وقت ایران احتمالاً به سمت گسترش برنامه هسته‌ای‌اش و همچنین به سمت مقاصد نظامی حرکت خواهد کرد و مداخلات خود را در منطقه تشدید می‌کند.»

انتقاد از ترامپ

بورل همچنین بارها از سیاست‌های دولت ترامپ در قبال ایران انتقاد کرده و آنها را یکجانبه‌گرایی آمریکا خوانده است. رئیس پیشین پارلمان اروپا در ۲۶ می هشدار داده بود که دستیابی ایران به تسلیحات هسته‌ای یک خطر جدی برای اروپا به شمار می‌رود چرا که این اروپا است که به ایران نزدیک‌تر است نه آمریکا.

بورل وقتی در آوریل ۲۰۱۹ به واشنگتن سفر کرده بود تا با مایک پمپئو دیدار کند، در اظهاراتی صریح از رویکرد دولت ترامپ انتقاد کرده بود: «ما اروپایی‌ها سیاست‌های یکجانبه آمریکا را که بدون در نظر گرفتن دیگر کشورها اتخاذ می‌شود، نمی‌پسندیم»

وزیر خارجه اسپانیا در جای دیگر همچنین به پایبندی ایران بر تعهداتش در برجام اشاره کرده بود و افزود: «ایران تاکنون به دقت تعهدات خود را اجرا کرده و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هم بر این موضوع تاکید کرده است. در نتیجه هیچ توجیهی برای خروج آمریکا از این توافق وجود ندارد.»

آقای بورل همچنین هشدار داده بود اگر سیاست آمریکا در خصوص به صفر رساندن فروش نفت ایران به کشورهای هند، چین و ترکیه موفقیت‌آمیز باشد، همچون یک دیواری خواهد بود که مقابل ایران قرار گرفته و اروپا باید با این سیاست یکجانبه‌گرایی آمریکا مقابله کند.

بورل در ۱۷ ژوئن در واکنش به ماجرای حمله و انفجار نفتکش‌ها در خلیج فارس گفته بود که هیچ شواهد روشنی وجود ندارد که نشان دهد ایران پشت این حمله قرار داشته است.

جانشین احتمالی موگرینی همچنین چندین بار خواستار تسریع روند اجرایی شدن اینستکس با ایران شده بود. بورل اقدام ایران در خصوص افزایش میزان ذخیره اورانیوم غنی‌سازی شده این کشور را خلاف برجام ندانسته بود.

آنچه از مجموع مواضع سیاسی جوزپ بورل می‌تواند برداشت کرد، نمونه‌ای جدی‌تراز نگاه سیاسی فدریکا موگرینی در قبال برجام و البته نگاه تقابلی شدیدتر نسبت به آنچه سیاست‌های یکجانبه آمریکا خوانده می‌شود، است.

بورل همچنین دی ماه گذشته در دهلی نو با محمد جواد ظریف دیدار کرد و گفت: «آقای ظریف از ما می‌خواهد که اقدامات بیشتری برای توافق هسته‌ای انجام دهیم. من از این فرصت استفاده می‌کنم و به آقای وزیر می‌گویم که همه اروپا کاملاً به حفظ این توافق پایبند و متعهد است.»

بازگشت کارت سوخت؛ سناریوهای مختلف دولت برای «قیمت بنزین»

تارنمای خبری «فرارو» در گفت و گو با وحید شقاقی، حسن مرادی و آلبرت بغزیان، کارشناسان اقتصادی، آورده است: بر اساس اعلام وزارت نفت قرار است دوباره بعد از چندین سال کارت سوخت‌های شخصی به چرخه سوختگیری بازگردد، علت این امر نیز جلوگیری از قاچاق سوخت اعلام شده است، اما برخی از کارشناسان معتقدند، این امر می‌تواند مقدمه‌ای برای افزایش قیمت بنزین در سال آینده باشد.

بنزین سال آینده گران می‌شود

وحید شقاقی تحلیلگر مسائل اقتصادی با اشاره به اینکه دولت بنا داشت در خرداد و اردیبهشت ماه بنزین را گران کند، گفت: «اما مجلس در این زمنیه موافق نبود و اعتقاد داشت تیم اقتصادی دولت نمی‌تواند تورم را کنترل کند، در نتیجه دولت را مجاب کرد که از این کار صرف نظر کند.»

وی با اشاره به اینکه در بیستم مرداد ماه تنها کارت سوخت به چرخه سوخت گیری اضافه خواهد شد و اتفاق دیگری در این حوزه روی نخواهد داد، خاطر نشان ساخت: «اصلاح قیمت حامل‌های انرژی احتمالاً در سال آینده اجرایی خواهد شد و می‌توان تخمین زد، قیمت بنزین آزاد نیز در حدود ۲,۵۰۰ تومان نرخ‌گذاری شود.»

شقاقی افزود: «با افزایش نرخ ارز در یک سال اخیر و بر هم خوردن تعادل قیمتی، اصلاح قیمت حامل‌های انرژی گریز ناپذیر است، بنابراین باید کار انجام شود، اما به دلیل عدم اطمینان مجلس به دولت در زمینه خوب اجرا کردن این مسئله، اصلاح قیمت به سال آینده موکول شد.»

بهترین راه برای افزایش قیمت بنزین

حسن مرادی کارشناس اقتصاد انرژی در پاسخ به این پرسش که بهترین راه برای افزایش قیمت بنزین چیست که از آن طریق نیز تورم به یکباره ایجاد نشود و قیمت‌ها نیز یک دفعه افزایش نیابد، اظهار داشت: «بهترین مدل در این رابطه افزایش سالیانه و تدریجی قیمت بنزین است که در تمام کشورهای جهان نیز انجام شده و امتحان خود را نیز پس داده است.»

این کارشناس اقتصاد انرژی ادامه داد: «بر پایه این مدل دولت می‌تواند هر ساله با توجه به نرخ تورم سالیانه قیمت بنزین را افزایش دهد، در چنین صورتی دیگر این مشکلاتی که برای افزایش یکباره بهای این حامل انرژی بعد از چندین سال به وجود آمده، از میان برداشته می‌شود.»

امروز زمان مناسبی برای افزایش قیمت بنزین نیست

آلبرت بغزیان استاد دانشگاه و کارشناس مسائل اقتصادی در گفتگو با فرارو با بیان اینکه در گذشته نیز تجربه افزایش قیمت بنزین وجود داشته است، گفت: «این کار زمانی انجام شده که تمامی کالاها و خدمات افزایش قیمت را تجربه کرده‌اند، حال در زمان حاضر نیز این چرخه تکرار شده و الان نیز نوبت افزایش قیمت بنزین است.»

وی افزود: «اما امروز زمان مناسبی برای افزایش قیمت بنزین نیست، چرا که این امر بازهم تبدیل به ابزاری می‌شود که، قیمت کالاها به بهانه افزایش قیمت بنزین دوباره روند صعودی به خود بگیرد.»

این کارشناس اقتصادی خاطر نشان ساخت: «زمانی که درآمد مردم به ریال است، قیمت بنزین نیز باید براین اساس تعیین شود، نه اینکه بگویید قیمت بنزین نسبت به فوب خلیج فارس محاسبه شود، اما میزان حقوق و دستمزد کارمندان و کارگران بر اساس شیوع فعلی که تعیین می‌شود، محاسبه گردد.»

چرا بورس ایران با وجود تحریم‌های آمریکا شکوفا می‌شود؟

پایگاه خبری تحلیلی «انتخاب» در گزارشی آورده است: با وجود تحریم‌های آمریکا که اقتصاد ایران را به شدت تحت فشار قرار داده و نوعی پیچیدگی را بر آینده این کشور حاکم کرده است، بورس تهران شاهد رشد و شکوفایی است. روز دو شنبه بورس ایران به نقطه اوجی رسید که از حدود ۱۲ ماه پیش آغاز شده و می‌توان گفت: نتیجه سقوط ارزش ارز ایرانی است؛ چرا که به عقیده کارشناسان، سهام‌های بورس نتیجه افزایش سود نیست و از افزایش ارزش سرمایه شرکت‌ها به موازات کاهش شدید ارزش ریال ناشی می‌شود

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب» به نقل از العربی جدید؛ شاخص اصلی در بورس «تیدبیکس»، افزایش سازمان یافته از می ۲۰۱۸ است؛ یعنی زمانی که واشنگتن اعلام کرد که از برجام خارج شده و تحریم‌های اقتصادی علیه تهران را باز می‌گرداند.

به این ترتیب، در سه ماه گذشته بازار اوج گرفته و شاخص «تیدبیکس» رکورد تاریخی را در هفته گذشته ثبت کرده است که به رقم ۲۴۵.۵۷۷ می‌رسد.

با کاهش ارزش ریال، کالاهای وارداتی به گرانترین قیمت ممکن رسید؛ در حالی که تحریم‌های آمریکا بر معاملات بانکی، ورود کالاها به ایران را با مشکل مواجه نمود. اما به نظر می‌رسد که سرمایه گذاران به این سختی‌ها و تنش با واشنگتن که از دو ماه پیش شدیدتر شده است، توجهی ندارند. بهای سهام‌ها حتی پس از حادثه سقوط پهپاد آمریکایی که باعث بحران تازه‌ای در خاورمیانه شد، به افزایش خود ادامه داد.

در همین رابطه، یکی از سرمایه گذاران، بر این عقیده است که ممکن است شعله ور شدن جنگ تنها امری باشد که بازار را فلج می‌کند؛ در غیر این صورت، تنش‌های سیاسی تاثیر بر بازار بورس ندارد.

دامنه جنگ احتمالی میان ایران و آمریکا؟

وب سایت خبری «فرارو» در گفت و گو با مهدی مطهرنیا تحلیلگر مسائل بین الملل آورده است: رئیس جمهور آمریکا چهارشنبه شب و در یک مصاحبه گفت که به نظر او جنگ ایران و ایالات متحده در صورت وقوع زیاد طولانی نخواهد شد. اما محمد جواد ظریف در واکنش به تهدید ترامپ نوشت: «کوتاه بودن جنگ با ایران یک توهم است.» «هرکس جنگ را شروع کند پایان‌دهنده آن نخواهد بود.»

به گفته این مهدی مطهرنیا «آنچه که در مورد ایران و آمریکا مطرح است این است که آیا جنگ ضرورتی تردید ناپذیر برای یک جراحی بزرگ است؟ پاسخ به این سوال کلیدی است. آنچه که در صحنه واقعیت دیده می‌شود، تهدیدهای دو طرف برای ایجاد جنگ و نزاع است. ایالات متحده آمریکا براساس چهارچوب تئوریکی که از آن استراتژی جوجیتسو بر می‌خیزد در پی ایجاد فضای تحریک تهران برای آغاز کردن یک جنگ گسترده است تا بتواند به اهداف خود دست یافته و با جاخالی دادن به تهران زمینه‌های پرتاب ایران به دامن یک جنگ بین المللی فراهم کند.»

او افزود: «ایالات متحده آمریکا برآن شده است که مسئله ایران را حل کند. به عبارت دیگر به باور آمریکا ایران تا سال ۱۳۹۷ یک چالش بین المللی بود، اکنون ایران برای آمریکا یک مسئله بین المللی است و باید این مسئله حل شود وگرنه می‌تواند برای این کشور بحرانی بزرگ بیافریند.»

مطهرنیا توضیح داد: «سه مفهوم همواره در کنار هم می‌نشینند. اول مفهوم «چالش» که در میانه قرار دارد. یک سوی آن مفهوم «مسئله» و سوی دیگر آن مفهوم «بحران» قرار دارد. اگر دولتی بتواند چالش‌های فراروی خود را به مسئله و مسئله را حل کند به طبع از فرصت‌های موجود بهره برده است. در کنار این سه مفهوم، "دام چاله ها" هم قرار دارند. دام چاله‌ها اصولاً از طرف شکارچیان برای دام‌هایی که می‌خواهند شکار کنند در سطح زمین گسترده می‌شود. آن‌ها چاله‌ای می‌کنند و روی آن را می‌پوشانند، شکار بدون توجه به اینکه چاهی روبه روی اوست به دام می‌افتد و در چاله فرود می‌آید. اکنون هر دو عاملیت رودر روی هم یعنی آمریکا و ایران در فکر کندن دام چاله جنگ در برابر همدیگر هستند تا جنگ را یکی آغاز و دیگری آن را گسترش و سپس به سود خود مدیریت کند.»

مطهرنیا مسئله «زمان» برای یک جنگ را مولفه مهمی در گستردگی آن دانست و گفت: «به این معنا که آیا زمان جنگ کوتاه خواهد بود یا طولانی؟ جنگ آمریکا علیه عراق در ایران به عنوان یک جنگ فرسایشی از سوی بسیاری افراد در آن زمان معرفی شد. اما این جنگ بیش از دو هفته طول نکشید و رژیم صدام سقوط کرد.» «از طرف دیگر باید پذیرفت ایران نه افغانستان است، نه عراق. ایران، ایران است و ویژگی‌های خاص خود را دارد. اکنون سپاه و ارتشی قدرتمند پشت سر ایران قرار دارد و می‌تواند برای آمریکا مقوله‌ای بسیار سخت‌تر از بحران عراق و افغانستان باشد.»

راهکار سقوط ۵۰ درصدی قیمت مسکن

وبگاه خبری «خبرآنلاین» با اشاره به نسخه کارشناسان اقتصادی برای ورود خانه‌های خالی به بازار مسکن، در این گزارش آورده است: در شرایطی که کشور با کمبود ۴ میلیون واحد مسکونی و در عین حال، وجود ۲.۶ میلیون خانه خالی مواجه است و همین موضوع، نوعی بی‌نظمی را در بازار مسکن به وجود آورده، کارشناسان معتقدند نسخه شفاف‌بخش فعلی برای این بازار دریافت مالیات است.

با این حساب نسبت خانه‌های خالی به کل موجودی واحدهای مسکونی کشور ۱۱ درصد است که نشان می‌دهد از هر ۱۰ خانه در کشور، حداقل یکی خالی است. این وضعیت البته در تهران بحرانی‌تر است. تعداد خانه‌های خالی در تهران از ۳۲۷ هزار واحد در سال ۱۳۹۰ به ۴۹۰ هزار واحد در سال ۱۳۹۵ افزایش یافته و با توجه به این آمار، ۱۳ درصد از کل موجودی واحدهای مسکونی پایتخت خالی است.

نسخه کاهش ۵۰ درصدی قیمت مسکن

بر این اساس، برخی کارشناسان اقتصادی معتقدند که با ورود خانه‌های خالی به بازار، قیمت مسکن ۵۰ درصد کاهش می‌یابد. افشین پروین‌پور می‌گوید: «نباید دولت اجازه دهد مثلاً فردی ۵۰ دستگاه واحد مسکونی داشته باشد و آنها را خالی نگه دارد تا بعداً با قیمت‌های بالا به فروش برساند.»

وی با بیان این‌که بحث خانه‌های خالی باید از چرخه انحصار خارج شود، تصریح می‌کند: «در دنیا با ابزار مالیات بر خانه‌های خالی اجازه نمی‌دهند واحد مسکونی خالی بماند؛ زمین متعلق به همه است و نمی‌توانیم و نباید اجازه داد در این بخش انحصار به وجود آید.»

این کارشناس اقتصاد مسکن با اشاره به این‌که ارزش خانه‌های خالی در تهران بیش از ۴۰۰ هزار میلیارد تومان برآورد شده است، تاکید می‌کند: «چنانچه خانه‌های خالی با یک نرخ موثر شناسایی شده و از آنها مالیات دریافت شود، به طور قطع قیمت مسکن ۵۰ درصد کاهش خواهد یافت.»

مالیات، راه ساماندهی بازار مسکن

در این شرایط، دریافت مالیات راهکاری است که برای وادار کردن مالکان به عرضه خانه‌های خالی به بازار و جلوگیری از افزایش تعداد این خانه‌ها در نظر گرفته شده است. محمد اسلامی، وزیر راه و شهرسازی چندی پیش از تلاش این وزارتخانه برای اتصال نظام مالیاتی کشور به سیستم معاملاتی املاک برای اخذ مالیات از خانه‌های خالی خبر داد. وی در مورد اخذ مالیات از خانه‌های خالی می‌گوید: «در تلاش هستیم نظام مالیاتی به سیستم معاملاتی املاک که دارای کد رهگیری است، وصل شود تا از طریق مذکور و همچنین اتصال کد رهگیری به سیستم مربوط به پایان کار شهرداری‌ها و ارزیابی عملکرد سیستم انرژی مربوط به خانه‌ها از طریق وزارت نیرو، بتوان معاملات خانه‌های خالی را رصد کرد؛ البته تحقق این اقدام به تنهایی از عهده وزارت راه و شهرسازی خارج است و باید چندین دستگاه تعامل لازم را داشته باشند.»

گپی با عطریان‌فر؛ از رایزنی انتخاباتی با شورای نگهبان تا بازخواست عارف

وبگاه خبری «خبرآنلاین» در گفت و گو با محمد عطریان‌فر، از چهره های شاخص حزب کارگزاران، آورده است: اصلاح طلبان درحالی خود را مهیای انتخابات مجلس یازدهم می کنند که با انتقاداتی از سوی بدنه رای شان درباره عملکرد فراکسیون امید و نمایندگان شورای شهر روبرو هستند، انتقاداتی که ممکن است حتی به سکوت و قهر بدنه رای این جریان با صندوق های رای هم منجر شود.

محمد عطریان‌فر معتقد است «نگاه حاکمیت و نهادی انتصابی و نهادی ناظر انتخابات به جریان اصلاح‌طلبی نابردارانه است و همین باعث شده تا اصلاح‌طلبان نتوانند با تمام قدرت در صحنه حضور پیدا کنند و عملکرد فراکسیون امید و اصلاح‌طلبان را باید با در نظر گرفتن این موضوع بررسی کرد.»

آنجا که بحث عملکرد عارف می شود می گوید ظرفیت های خوبی دارد اما برای دولت نه مجلس. او به انتقادات درباره حزب متبوعش و اینکه گفته می شود سودای لیدری اصلاح طلبان را دارند هم پاسخ داد و گفت ادعای لیدری نداریم اما مانعی بر سر راه اتحاد ملت که ادعای لیدری دارد هستیم. وقتی بحث بر سر رهبری جریان اصلاحات می شود صریحاً می گوید نمی شود چون خاتمی محدودیت دارد به سراغ یک رهبر دیگر برویم.

آقای عطریان‌فر! اصلاح‌طلبان بعد از دوره‌ای که در انزوا بودند، به قدرت برگشتند و خیلی سریع کرسی‌های قدرت را در دست گرفتند. اما به نظر می رسد یک فرصت سوزی صورت گرفت، اصلاح طلبان وارد مجلس و شورای شهر شدند و در دولت نفوذ پیدا کرده بودند، اما الان حتی در بدنه اصلاحات این نگرانی زیاد شده که ممکن است در انتخابات ۹۸ و ۱۴۰۰ کرسی‌های قدرت را یکی پس از دیگری از دست بدهند. این‌ها به نظر شما فرصت‌سوزی نبود؟

در بحث شیوه بازگشت به قدرت باید از کلیات بگوییم. به نظر می‌آید حضور اصلاح‌طلبان بعد از حوادث سال ۸۸ به عرصه قدرت، حضوری ارادی نبود. وقتی از اراده صحبت می‌کنیم به این معناست که یک اندیشه سیاسی بتواند متکی بر ظرفیت‌های آموزش‌های سیاسی و حزبی خودش برنامه‌ریزی کند و با تمام قدرت و با تکیه بر نیروهای حرفه‌ایش که بتوانند مسئولیت‌های حرفه‌ای را به دست بیاورند. یعنی با برنامه‌ای از پیش تعیین شده بیایند و در مبارزه‌ای انتخاباتی قدرت را به دست بگیرند.

بعد از سال ۸۸ فضا برای اصلاح‌طلبان بر پایه این نحوه حضور که اشاره کردم، باز نبود، کما اینکه الان هم باز نیست، ما حتی در حوادث سال ۷۶ هم با چنین وضعیتی روبرو بودیم.

اگر جریان اصلاحات را ادامه و ترمیم شده اندیشه چپ در گذشته تاریخی سیاسی ایران بدانیم، عملاً بعد از رحلت امام خمینی در سال ۶۸ به این سو، جریان اصلاحات یا جریان چپ سیاسی مدرن شده، هیچ‌گاه فرصت این را پیدا نکرده است که متکی بر یک ظرفیت تمام عیار یا متکی بر اراده فائقه با افق کاملاً روشن در عرصه قدرت حضور پیدا کند. وضعیت هم کاملاً روشن است، جریان کلی به سمت تکیه بر اندیشه اصولگرایی بوده و نهادهای انتصابی و نهادهای ناظر بر رقابت‌های انتخاباتی هم به سمت جریان رقیب اصلاحات بوده است. حتی این جریان کلی نگاهشان به اندیشه اصولگرایی نگاه برادری و همدلی بوده اما در مقابل نگاهشان به اندیشه اصلاح‌طلبان در خوشبینانه‌ترین حالت، نگاهی نابرادرانه و با تردید بوده است. در چنین وضعیتی، اندیشه اصلاحات در رفتارهای سیاسی خودش نوعاً رفتاری اقتضائی داشته و به اقتضای زمان و متکی بر شرایط در عرصع سیاست حضور پیدا کرده است.

طبیعی است که وقتی سیاست‌ورزی شما اقتضائی می‌شود، نوعی از عوارض و اتلاف وقت و فرصت هم پیش میاید. آن‌چه در گام اول پیروزی حاصل می‌شود، با آنچه در ادامه وجود دارد، می‌تواند همسو نباشد؛ هر کدام از این حوادث و اتفاقاتی را که به نفع اصلاح‌طلبان رخ داده را نگاه کنید، از همین منظر قابل تفسیر است.

شما دولتی تشکیل دادید که اصلاح‌طلب تمام‌عیار نبوده و آن را با تقویت هم‌فکرانی که می‌توانند با شما همراه شوند، تشکیل دادید، مجلس و شورای شهر هم همین طور، در این صورت هرگونه ناکارآمدی قابل تفسیر و توجیه است. البته منظور این نیست که مسئولیتی نمی‌پذیریم، اما این ناکارآمدی ناشی از نقد عقلانیت سیاسی اصلاحات نیست. عقل سیاسی، ظرفیت نقدپذیری دارد.

مناقشه جدید برای قوه قضائیه؛ پیوند نامبارک اعدام و اهدای عضو

وب سایت خبری خبرآنلاین با طرح این پرسش که «چرا پیوند اعضای محکومان اعدامی شدنی نیست؟» در این گزارش می آورد: تازه‌ترین مناقشه مربوط به عملکرد قوه قضاییه، پس از قتل پرسش‌برانگیز یک متهم جوان در زندان فشافویه، مربوط به دادن مجوز برای پیوند اعضای محکومان اعدامی است. رئیس جامعه جراحان به شدت نسبت به این موضوع معترض شده است.

واکنشهایی که در ابتدا نسبت به برخی از مواد «آیین نامه نحوه اجرای احکام حدود، سلب حیات، قطع عضو، قصاص نفس و عضو و جرح، دیات، شلاق، تبعید، نفی بلد، اقامت اجباری و منع از اقامت در محل یا محلهای معین» از سوی جامعه حقوقی کشور برانگیخته شد، واکنش های مثبتی بود که نشان می داد آیین نامه شماره ۱۰۰۰/۲۷۸۶۳/۹۰۰۰ مورخ ۲۷ خرداد ۱۳۹۸ که از سوی حجت الاسلام و المسلمین رئیسی، رئیس قوه قضاییه برای محاکم و واحدهای اجرای احکام دادگستری صادر شده بود، مورد استقبال قرار گرفته است. به خصوص بخش هایی از این آیین نامه که درباره «پذیرفتن توبه محکوم و عفو او» در ماده ۲۸ عنوان شده بود و همچنین ماده ۴۰ این آیین نامه که در آن «اعدام با روشهایی به جز طناب دار که دارای کمترین آزار برای محکوم باشد» مورد استقبال جامعه حقوقی قرار گرفت و برخی از حقوقدانان، این ماده را مقدمه ای برای برچیدن دارها از مکان اجرای حکم اعدام دانستند و اظهار امیدواری کردند به جای طناب دار، از روش هایی با زجر کمتر مانند تزریق سم مهلک برای اجرای حکم محکوم به اعدام، استفاده شود.

چرا اهدای اعضای بدن اعدامی اخلاقی نیست؟

ماده ۴۷ آیین نامه مزبور می گوید: «چنانچه محکوم داوطلب اهدای عضو پیش یا پس از اجرای مجازات اعدام باشد و مانع پزشکی برای اهدای عضو موجود نباشد، قاضی اجرای احکام کیفری طبق دستورالعملی اقدام می نماید که ظرف ۳ ماه از تاریخ تصویب این آیین نامه توسط معاونت حقوقی قوه قضاییه با همکاری وزارت دادگستری و سازمان پزشکی قانونی کشور تهیه شده و به تصویب رئیس قوه قضاییه می رسد.»

نکته مهم در این ماده رضایت محکوم به مرگ برای اهدای عضو در «پیش» یا «پس» از اجرای اعدام است. یعنی محکوم به مرگ می تواند قبل از اجرای حکم اعدام برخی از اعضای بدن خود (مانند کلیه) را اهدا کند. همچنین او می تواند وصیت کند تا «پس» از اجرای حکم اعدام، برخی از اعضای بدنش را برای پیوند به بیماران نیازمند، از جسد او خارج کنند.

به نظر می رسد اهدای عضو پیش از اجرای حکم اعدام، تبعات مفسده انگیزی مانند «واداشتن محکوم به مرگ برای رضایت به اهدای عضو» و زمینه سازی برای به وجود آمدن بورس اعضای بدن در حواشی غیرقابل شفاف زندانها و دادگاه ها داشته باشد. از آنجایی که اکثر خانواده محکومان، دارای توان مالی ضعیفی هستند، این ماده، شرایطی را فراهم می کند که آنها از محکوم به مرگ انتظار داشته باشند در مقابل دریافت وجه، برخی از اعضای بدن خود را پیش از آنکه زیر خاک رود، اهدا کنند. این نوع نگاه باعث از بین رفتن کرامت انسانی محکومان به مرگ، فارغ از جرمی که مرتکب شده اند، است.

رئیس جامعه جراحان: به آیین نامه جدید معترضیم

شاید جمیع این مطالب باعث شده تا برخی از پزشکان صاحب نام، نسبت به اجرای این ماده، معترض شوند. دکتر ایرج فاضل، رئیس جامعه جراحان در نامه سرگشاده ای خطاب به رئیس قوه قضاییه نسبت به ماده ۴۷ آیین نامه فوق، اعتراض کرده و نوشته است: «استفاده از اعضای بدن محکومین به اعدام سابقه بسیار ناخوشایند، مذموم و به شدت نقدپذیر دارد و نه تنها کمک چندانی به نیازمندان نخواهد کرد بلکه آبروی احترام برانگیز پدیده پیوند اعضاء را که با صرف عمر، مجاهدت و فداکاری گروه پزشکی از پزشکان این مملکت کسب شده است به شدت تهدید و زیر سوال خواهد برد.»

او گفت: قطعاً موضوع اهدای عضو به صورت داوطلبانه از ناحیه محکومان، نیازمند بررسی‌های فقهی، حقوقی، بهداشتی و پزشکی، اجتماعی و اجرایی است و اگر قرار باشد در این زمینه نفیاً یا اثباتا تصمیم گرفته شود، همه ابعاد آن بررسی خواهد شد.

پرسپولیس با بازیکن در آستانه محرومیت قرارداد امضا می کند؟

به گزارش وب سایت خبری «پارسینه»؛ پرسپولیس بعد از رفتن برانکو از این تیم و حضور کالدرون درحال بستن تیم برای فصل آتی است اما تنها فرشاد احمدزاده به عنوان بازیکن جدید و البته دیپورت شده از لیگ سطح پایین لهستان با این تیم قرارداد امضا کرده است و مدیران پرسپولیس در امضای قرارداد با بازیکنان جدید و مدنظر سرمربی جدید فعلاً ناکام بوده اند.

رضا شکاری اما جدیدترین بازیکنی است که عرب قصد دارد او را به عنوان پدیده فوتبال ایران از روسیه به ایران برگرداند که اگر این اتفاق رخ دهد می توان اولین اقدام مثبت عرب را برای نقل و انتقالات قلمداد کرد. این انتقال اما شاید حواشی و بحران های زیادی را برای پرسپولیس داشته باشد که یاد و خاطره پرونده طارمی را زنده خواهد کرد. سعید آذری پیشتر درخصوص این انتقال هشدارهایی را داده بود. به این خاطر که شکاری از ذوب آهن به روسیه رفت و با فسخ یک طرفه در سازمان لیگ، جنجال آفرید.

مدیرعامل ذوب آهن با تاکید بر اینکه شکایت ما از باشگاه پرسپولیس نیست، ابراز کرد: از باشگاه‌های روبین کازان و روستوف شکایت داریم و در فیفا اقامه دعوا کردیم؛ نزدیک دو، سه سال است که دادرسی‌های این پرونده را پیگیری می‌کنیم و تا پایان قضیه خواهیم رفت؛ بحثی که دیروز مطرح شد، صرفاً برای این بود که پرسپولیس دوباره دچار مشکلاتی از دست آنچه درخصوص مهدی طارمی افتاد، نشود و اینطور نباشد بازیکنی که روی آن حساب می‌کنند، نتواند از سرویسی که باید آن بازیکن بدهد، بهره‌مند شود.

مدیرعامل باشگاه ذوب‌آهن درمورد طرح شکایت از شکاری گفت: همانطور که گفتم تا آخر این ماجرا را خواهیم رفت و به دنبال احقاق حق خودمان هستیم چون فکر می‌کنیم حق‌مان در انتقال‌هایی که رضا شکاری داشته، تضییع شده است؛ البته قصد ما ضربه زدن به بازیکن نیست چون شکاری دست پرورده باشگاه ذوب‌آهن است و درخشش او در هر جایی ما را سربلند می‌کند، اما نمی‌شود از حقی که فکر می‌کنیم بر گردن ما است، بگذریم.

حال باید دید آیا شکاری با امضای قرارداد با باشگاه پرسپولیس دچار مشکل خواهد شد یا خیر. همچنین هواداران پرسپولیس نگران این موضوع هستند که شکاری بعد از امضای قرارداد با تیمشان دچار محرومیت شود و عملاً یک سهمیه از پرسپولیس با محرومیت شکاری سوخت شود.

فوتبال ما چه نیازی به کالدرون داشت؟؛ علت عقب‌ماندگی مان خودمانیم یا خارجی‌ها؟

وب سایت خبری «مشرق» در گفت و گو با مسعود اقبالی گزارش داد: در روزهایی که کلاسهای دوره مربیگری حرفه‌ای در تهران برگزار می‌شد تا ۸۰ مربی داخلی مدرک حرفه‌ای مربیگری شان را کنار مدرک لایسنس A خود بگذارند، مدیران استقلال و پرسپولیس در تهران، استانبول یا دبی دنبال مذاکره با گزینه‌های مدنظرشان بودند تا با یک تا یک و نیم میلیون دلار مربیان مدنظرشان را متقاعد کنند هدایت تیم‌های سرخابی را در دست بگیرند!

از طرفی باشگاه تراکتور نیز در مذاکره با مصطفی دنیزلی پیشنهادی به وی ارائه داد که پیرمرد ترکیه‌ای قادر به رد کردنش نبود. همه این اتفاقات در روزهایی رخ داده که هر دو باشگاه سرخابی در خطر کسر امتیاز بابت عدم پرداخت بدهی‌های ارزی شان به مربی یا بازیکنان خارجی قبلی شان هستند! مواردی که تحت هیچ شرایطی با یکدیگر همخوانی ندارند.

مسعود اقبالی در گفت و گو با مشرق، درباره حضور سرمربیان خارجی در فوتبال کشورمان در شرایط فعلی کشور که دچار تحریم بابت تبادل ارز خارجی با بانک‌های دنیا هستیم اظهار داشت: «بطور خلاصه باید گفت حضور مربیان خارجی در ایران اصلاً به صلاح نیست. دلیلش هم به خاطر مشکلات عدیده اقتصادی، سیاسی و فرهنگی است که ما داریم. باید مربیان داخلی مان را حمایت کنند. که البته آنها هم خوب و بد دارند».

وی افزود: «برخی از مربیان داخلی مان به تدریج بالا آمده‌اند و امروز تعدادی از آنها را روی نیمکت تیم‌های لیگ برتری می‌بینیم و نتیجه هم می‌گیرند. چرا سال قبل پدیده خوب کار کرد؟ چون تجربه مربیگری یحیی گل محمدی در دسته‌های پایین‌تر تا به امروز در آن تأثیرگذار بوده است. امثال یحیی‌ها زیاد هستند!».

مدرس فوتبال آسیا خاطرنشان کرد: «چرا همین افراد نمی‌پذیرند برای تیم‌های رده‌های مختلف ملی کار کنند؟ برای اینکه اینقدر معضلات و مشکلات در ورزش و فدراسیون زیاد شده که مربیان خوب داخلی ریسک نمی‌کنند و دوست دارند در جایی دیگر با آرامش بیشتر کارشان را ادامه بدهند. این مسایل را همه می‌دانند ولی بیان این مسایل جرأت می خواهد».

حسین مرعشی: ائتلاف سه ضلعی کارگزاران-لاریجانی-باهنر صحت ندارد

پایگاه خبری تحلیلی «نامه نیوز» در گفت و گو با حسین مرعشی، سخنگوی حزب کارگزاران سازندگی، نوشت: اصولگرایان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی خود را آماده می کنند اما در یک مسیر قرار ندارند. با وجود سازوکار شورای راهبردی وحدت، محمدرضا باهنر تحرکات خاصی را در حوزه های مختلف کلید زده است. از هم نشینی با محمدرضا عارف و چند چهره اصلاح طلب با هدف تحقق گفتگوی ملی تا اصرار به علی اکبر ناطق نوری برای حضور و نقش آفرینی در عرصه انتخابات مجلس شورای اسلامی.

او حتی در قالب یک خبر سیاسی یک پیش بینی بحث برانگیز گفته «من اطلاع دارم آقای علی اکبر ناطق نوری با اصرار و خواهش ما درنهایت می‌گویند من احساس تکلیف می‌کنم.»

گرچه یک قوت و محکمی در صحبت های محمدرضا باهنر وجود دارد اما سایر سیاسیون با نگاه تردید به این موضوع می نگرند و معتقدند «بعید است ناطق نوری رضایت دهد تنها به علت اصرار محمدرضا باهنر بخواهد دوباره به عرصه سیاست ورزی برگردد».

حسین مرعشی درباره تأثیر احساس تکلیف و ورود حجت الاسلام علی اکبر ناطق نوری بر معادلات یازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی گفت: اول باید درباره صحت اصل این خبر مطمئن شد. آخرین صحبتی که من دو هفته پیش با آقای ناطق انجام دادم، غیر از این بود بنابراین فکر نمی کنم این مطلب خیلی دقیق باشد.

وی درباره ائتلاف سه ضلعی کارگزاران-لاریجانی-باهنر در انتخابات مجلس تأکید کرد: حتماً چنین چیزی نیست و هیچ زمینه ای هم در این رابطه وجود ندارد.

این فعال اصلاح طلب درباره تکرار ائتلاف «اصلاحات-لاریجانی-حزب اعتدال» سال ۹۴ در انتخابات مجلس سال ۹۸ یادآور شد: ائتلافی در کار نبود. اصلاح طلبان آن سال در انتخابات شرکت کردند و الان هم شرکت می کنند.

وی ادامه داد: در واقع حزب اعتدال عضو شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان بود، چند نفر را پیشنهاد کردند ما هم نام آنها را در فهرست قرار دادیم.

سخنگوی حزب کارگزاران سازندگی توضیح داد: الان هم اصلاح طلبان در قالب شورای عالی اصلاح طلبان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی جلو می روند.

ضرورت افزایش جمعیت؛ عضو گروه روانشناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه: دولت مشوق ها و تسهیلات اقتصادی برای جوانان در نظر بگیرد زیرساخت های افزایش جمعیت در کشور آماده نیست

وبسایت خبری تحلیلی «شفقنا» در گفت و گو با حجت الاسلام والمسلمین مسعود آذربایجانی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه آورده است: این استاد حوزه و دانشگاه به ضرورت ایجاد زیرساخت های افزایش جمعیت اشاره و اظهار کرد: یکی از زیرساخت ها ازدواج به هنگام است و تاخیر در ازدواج یکی از عوامل مهم در کاهش جمعیت است.

او تصریح کرد: به هر میزان که ازدواج به تاخیر بیفتد، به همان میزان هم زاد و ولد به تاخیر می افتد به عنوان مثال وقتی به طور میانگین ۱۰ سال میزان ازدواج به تاخیر بیفتد به همین نسبت هم زاد و ولد به تاخیر می افتد.

عضو گروه روانشناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، مسائل اقتصادی، تفاوت های فرهنگی، اشتغال، مسکن از دیگر مسائل زیرساختی موثر در کاهش میزان جمعیت دانست و ابراز داشت: زیرساخت ها را به دو دسته می توان تقسیم کرد: یک دسته که مربوط به فرزندان است و شامل مسائل رفاهی و آموزش و پرورش می شود که تا حدودی آماده است؛ دسته دیگر مربوط به زوجینی است که تصمیم به فرزندآوری دارند که در این بخش، زیرساخت ها به شدت دارای اشکال است و آمادگی لازم را ایجاد نکرده است.

او ادامه داد: ما در ده سال گذشته فقط عنوان کردیم که جمعیت باید افزایش پیدا کند حداقل اینکه به میزان مرگ و میر بتوانیم زاد و ولد را داشته باشیم با یک افزایش منطقی چند درصدی و این بحث مهمی است.

آذربایجانی با بیان اینکه میزان جمعیت سالمندان کشور رو به افزایش است، ابراز کرد: بویژه در ده سال آینده جمعیت سالمندان کشور افزایش بیشتری خواهد یافت و این سبب می شود که هرم سنی جامعه رو به پیری حرکت کند. اگر ما متناسب با این جمعیت از قشر جوان و مولد که بتوانند با بخش تولید و صنعت اداره این جمعیت را داشته باشند، نداشته باشیم، می تواند در یک دور نامناسب قرار بگیرد و از جهت اقتصادی هم به صرفه نباشد.

آذربایجانی الگوهای سبک زندگی غربی را در زمینه کاهش جمعیت موثر دانست و ادامه داد: مردم به دلیل ارتباطات ماهواره ای و اینترنتی تحت تاثیر غرب هستند و این اثرگذار است اما عامل مهمتر از سبک زندگی غربی، مردم از روی ناچاری به افزایش نسل روی نمی آورند.

او افزود: ما الان ۱۲ میلیون جوان مجرد داریم که از حدود ۲۵ تا ۳۵ سالگی هستند که زمان ازدواج آنها گذشته و عامل اصلی آن هم مباحث اقتصادی است البته ما شاهد رشدی نسبت به گذشته هستیم اما امکان اشتغال ثابت پائین آمده و همین بر روی فرزندآوری اثر می گذارد.

او کاهش اقتدار کشور، تغییرات هویتی، کاهش تعاملات اجتماعی بویژه صله رحم، تک فرزندی را پیامدهای کاهش جمعیت برشمرد و تاکید کرد: تک فرزندی الگوی نامناسبی است که در پی آن، این فرد در خانواده کانون توجه قرار می گیرد و همه امکانات به سمت او گسیل می شود اما وقتی در جامعه و تعاملات اجتماعی قرار می گیرد آن کانون توجه نخواهد بود به همین جهت دچار نوعی دوگانگی می شود و لذا نسل آینده دچار چنین مخاطراتی می تواند باشد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha